Nieuws en blogs

Taalfouten: hij die zonder zonde is, werpe de eerste steen

Werk je in de communicatie, dan behoor je foutloos te kunnen schrijven. Of je nu een persbericht opstelt of een mail naar een klant, taalfouten zijn echt uit den boze. Gelukkig maar dat ‘wij’ communicatieprofessionals nooit in de fout gaan. Nee, taalfouten maken: dat overkomt alleen een ander.

Uit onderzoek van Taalinstituut Taal in Bedrijf blijkt dat 72 procent van de hoogopgeleide Nederlanders geregeld taalfouten voorbij ziet komen op het werk. Zij kunnen zich hier flink aan ergeren. Opmerkelijk resultaat is dat 52 procent van de ondervraagden zegt zélf foutloos te schrijven, terwijl slechts 13 procent van hen een collega kan noemen die daadwerkelijk foutloos schrijft. Kortom, het oog ziet altijd van zich af als het om taalfouten gaat.

Hoewel bovengenoemd onderzoek zich niet beperkt tot mensen die in de communicatie werken, heb ik geen reden om aan te nemen dat daar louter foutloos wordt geschreven.

Onlangs las ik op Facebook een blog over een schoon kantoor. De eerste zin luidde: “Wist je dat je bureau meer dan 400 x zoveel bacteriën bevat dan de gemiddelde wc-bril.” Over het gebruik van ‘400 x’ in een geschreven tekst valt te twisten, maar de oplettende lezer ziet het direct – en ook de niet-oplettende lezer ontgaat het waarschijnlijk niet: een als/dan-fout in de eerste zin!

Een taalfout van die orde in de eerste zin is geen lekkere binnenkomer. En dat terwijl deze blog hoogstwaarschijnlijk is opgesteld door iemand die werkzaam is in de communicatie. En anders op zijn minst is nagelezen door een collega van de communicatieafdeling. Het overkomt dus ook mijn collega’s. Zou het dan misschien ook mij kunnen overkomen?

Afgelopen zomer deelde mijn gewaardeerde oud-collega Johan van Leeuwen onderstaande foto op Twitter:

2017-01-30 Taalfouten hij die zonder zonde is,....jpg

Een taalfout, zo schreef hij erbij. Meteen riep ik: “Natuurlijk niet. De boodschap is gericht aan de weggebruikers (meervoud) achter de wagen. Gebiedende wijs meervoud schrijf je als volgt: stam +t.” Ik werd echter direct gecorrigeerd: mijn taalkennis bleek op dit punt hopeloos verouderd. Taaladvies.net licht toe:

“In het Nederlands wordt tegenwoordig geen onderscheid meer gemaakt tussen de gebiedende wijs enkelvoud en de gebiedende wijs meervoud.”

Dus.

“De gebiedende wijs enkelvoud (zonder –t) wordt ook gebruikt wanneer het bevel aan meerdere personen gericht is.”

En ‘Komt allen tezamen’ met kerst dan?

“De vorm met –t is verouderd.”

Verouderd. VEROUDERD. Ik heb jaren geleden geleerd dat bij de gebiedende wijs meervoud een ‘t’ na de stam volgt en ik heb deze verandering in onze taal volledig gemist. Ik. Degene die dagelijks teksten schrijft.

Een taalfout kan dus iedereen overkomen. Ook mensen die in de communicatie werken. En ook mensen die last hebben van het hierboven genoemde spreekwoordelijke oog, dat maar niet in de spiegel wil kijken. Wie beweert van niet, overschat zichzelf schromelijk.

Zelfs bij Wisse Kommunikatie, ik geef toe: het gebeurt echt zelden, sluipt er wel eens een foutje in. Verstaan wij dan ons vak slecht? Of zijn we gewoon eerlijk? Hij die zonder zonde is, werpe de eerste steen. Daarom werken we met een editor-systeem: onze teksten verlaten het bureau niet zonder dat ze nagelezen zijn door een collega die minutieus, letter voor letter, het werk napluist.

Heb jij nou ook last van dat licht afwijkende oog? Zou je daarom wel wat hulp willen bij het schrijven van je teksten? Neem dan eens contact op met mij. Bespeur je een taalfout in bovenstaande tekst? Overweeg dan eens te solliciteren bij Wisse Kommunikatie om mijn editor te worden.

Margaux Smeets

      Laat uw reactie achter