• nl
  • en
  • de
Crisis call: +31 (0)26 372 0871
Wisse Kommunikatie Wisse Kommunikatie
Crisis call: +31 (0)26 372 0871
Nieuws

Hoe de Vuelta haar imagoprobleem oploste

Blog

Hoe verbeter je het imago van een sportwedstrijd? Door de doelgroep – lees: de televisiekijker – centraal te stellen, zo leren we van wielerronde de Vuelta.

Afgelopen weekend won Primoz Roglic de wedstrijd die in de wielerwereld bekend staat als de kleinste van de grote drie ronden. De Vuelta (in goed Spaans: de Ronde van Spanje) kampte jarenlang met een imagoprobleem en werd gezien als minder prestigieus dan de Giro en (vooral) de Tour. Maar daar lijkt de laatste jaren verandering in gekomen.

De Vuelta kampte jarenlang met wat je een korfbal-syndroom kunt noemen: voor Spanjaarden was het de belangrijkste wedstrijd van het jaar, de rest van de wereld dacht daar iets anders over. Illustratief voorbeeld: de eindoverwinning van Joop Zoetemelk in 1979 kon maar op weinig media-aandacht rekenen in ons land. Hoe anders was dat toen diezelfde Zoetemelk een jaar later zegevierend in Parijs over de streep reed als eindwinnaar in de Tour.

Ook voor ondergetekende, ergens midden jaren negentig aangestoken door het wieler(kijk)virus, bestaan de vroegste herinneringen aan de Vuelta vooral aan ellenlange, doodsaaie etappes door kale woestijnlandschappen. Hoe anders was dat in de Tour, waar de fans rijen dik langs de kant stond. Of de Giro, waar Pantani toen zijn hoogtijdagen vierde door de ene na de andere aanval te lanceren.

Geen zomer

Nee, die Vuelta – dat was ‘m net niet. Het najaar was ook precies het verkeerde seizoen. Dan had de Tour het beter bekeken (zomervakantie, de hele dag niets anders te doen dan de verwikkelingen in de etappe te volgen). Of de Giro, die traditiegetrouw in mei plaatsvindt, de maand waarin de zomer al bijna om de hoek komt kijken.

En toch, de organisatie van de Vuelta heeft het imago van de Spaanse ronde langzaam maar zeker weten te verbeteren. En die organisatie is sinds 2008 in handen van ASO, de partij die ook de Tour de France organiseert. Een aantal veranderingen die hun oorsprong kennen in de Vuelta, zien we dan ook terug in de Franse ronde.

Amusementswaarde

Zo kent de Ronde van Spanje sinds een aantal jaar zogenaamde flitsetappes: korte, pittige bergetappes waarin vanaf de start volle bak wordt gereden. Amusement gegarandeerd. Dat was ook een voorwaarde van de nieuwe organisatie: zodra de televisie-uitzending begint, moet er ook iets te zien zijn.

Ook de finishes van de (berg)etappes zijn spectaculair in Spanje. Onverharde wegen, onmogelijke stijgingspercentages: hoe extremer, hoe beter. Het maakt de ronde zwaarder, en daarmee onvoorspelbaarder. En daarmee interessanter om te volgen.

En het allerbeste nieuws? Volgend jaar start de Ronde van Spanje in ons land, in Utrecht. Benieuwd of de organisatie ook in Nederland nog een onverhard, steil geitenpaadje weet te vinden.